22 november 2018

De Rozenkrans redt Frankrijk van het protestantisme

La Rochelle
In de 17de eeuw, toen het protestantisme het koninkrijk Frankrijk gevaarlijk bedreigde, was het
de rozenkrans die het land bevrijdde. Aan het hoofd van een krachtig leger probeerde Lodewijk XIII de stad La Rochelle te onderwerpen, die door de Engelsen werd gesteund en de voornaamste toegang van het protestantisme in Frankrijk vormde.

Op bevel van de koning, werd eerst de Rozenkrans plechtig gebeden in het dominicanerklooster van Faubourg St.-Honoré te Parijs in aanwezigheid van het complete hof. Toen deed de koning een beroep op pater Louvet, O.P., een beroemd predikant van die tijd, om, samen met de andere pater van de dominicaner-orde, een missie te preken voor het leger. Zij deelden 15.000 rozenkransen uit onder de troepen, en iedere avond zagen de belegerde protestanten de katholieke troepen een Mariabeeld rond de stad dragen. Tijdens deze triomfantelijke fakkelprocessies werden liederen gezongen de rozenkrans gebeden.

De stad viel. De koning en de dominicanen traden het eerst de stad binnen. Zij droegen een enorme witte banier met blauwe rand, waarop was geschreven "Gaude, Maria Virgo, cunctas haereses sola interemisti in universo mundo - Verheugt u, o Maagd Maria, die alle ketterijen van de wereld hebt verpletterd."

Als bewijs van dank liet koning Lodewijk XIII de kerk van O.L.Vrouw van de Overwinning bouwen in Parijs


- door: pater Marie-Domini, O.P.

29 oktober 2018

Rijmpje over Dominicus die de rozenkrans kreeg



In 1946 verscheen een boekje met rijmpjes over heiligen voor kinderen: ‘Roosjes uit de Hemeltuin’. Het bevat ook een rijmpje voor St. Dominicus die van Onze Lieve Vrouw in het jaar 1214 de rozenkrans ontving:

Opdat gij eens aan ons zoudt leren
Hoe met de rozenkrans wij allen
Maria ’t liefste konden eren,
Schonk zij eens u met welgevallen
Dit kralensnoer. Leer mij ook dit,
Dominicus, dat ‘k beter bid.

Roosjes uit de Hemeltuin. Utrecht/Antwerpen, De Fontein.

25 augustus 2018

Heilige Louis Marie Grignon de Montfort: apostel van de rozenkrans van jongs af aan


De heilige Louis Marie Grignon de Montfort was een van de grootste verspreiders van het rozenkransgebed.
Van kindsbeen af stelde hij alles in het werk om zijn zusje Louise de rozenkrans te laten bidden. Als ze hem blijk gaf van enige tegenzin gaf hij haar geschenkjes en zei hij haar: ‘Mijn liefste zusje, je zal op je mooist zijn en iedereen zal van je houden als je van God houdt.’ Terstond volgde ze hem en in navolging van haar broer spoorde ook zij haar vriendinnetjes aan om met haar de rozenkrans te bidden. En om hen ertoe over te halen alle dagen de rozenkrans te bidden, gaf hij hen als cadeautjes het mooiste en het beste wat hij bezat.

Uit: La vida del santo misionero apostolico

3 mei 2018

Heilige Antonius Maria Claret over de rozenkrans



''Gelukkig de families die elke dag de rozenkrans bidden; Maria verkrijgt voor hen genaden tijdens hun leven, genaden in het uur van hun dood en buitengewone glorie in het Hemels Vaderland.''

- Heilige Antonius Maria Claret


1 juni 2017

De heilige paus Pius V over de rozenkrans



Toen de dominicanen begonnen met het verspreiden van de rozenkrans werd dat gebed door de gelovigen zeer goed ontvangen. Zij die de rozenkrans met ijver begonnen te bidden veranderden in andere, betere mensen.

- Heilige paus Pius V

23 februari 2017

De heilige Louis Marie Grignon de Montfort over bekering door de rozenkrans



Ik ben mensen op mijn weg tegengekomen op wie de beste preken geen enkele indruk hadden gemaakt, maar die op mijn aanraden zijn begonnen om dagelijks de rozenkrans te bidden, en die zich daardoor bekeerd hebben en zich helemaal aan God hebben gegeven.

- Heilige Louis Marie Grignion de Montfort

20 oktober 2016

Een blinde bid de rozenkrans en kan weer zien!

In Oisterwijk in Brabant wordt Onze Lieve Vrouw vereerd onder de naam: "Maria van Mirakelen." En dat die naam zeer terecht is blijkt wel uit het volgende verhaal:

Er was in Oisterwijk een zekere Leonardus Laurenszoon. Toen de vrouw van deze Leonardus overleed, bleef hij twee jaar in de rouw en huwde toen met een zekere Annemieke de dochter van de bakker. Hij had reeds vijf kinderen van zijn overleden vrouw en nu schonk Onze Lieve Heer tot de grote vreugde van Leonardus en Annemieke hen nog acht kinderen. Zo zaten ze uiteindelijk elke dag met z'n vijftienen aan tafel en 's avonds baden zij allen samen de rozenkrans. Ieder mocht een tientje voorbidden, tot de kleinste toe, die nauwelijks praten kon. Ze waren tevreden en gezond.

Doch in het twintigste jaar van hun trouw, toen enige kinderen reeds getrouwd waren, kreeg Annemieke een gezwel rond haar ogen. Het gezwel werd met de week donkerder en ging uiteindelijk zwart open. Geen dokter uit heel Brabant kon Annemieke helpen. Toen zij alles geprobeerd hadden en zij na vier jaren helemaal blind werd, zei haar jongste dochter, die voor haar moeder een grote bewondering had: "Laten we bidden bij Onze Lieve Vrouw van Mirakelen" En aan de arm van haar dochter ging zij negen eerste Zaterdagen van de negen opeenvolgende maanden naar het beeld van Onze Lieve Vrouw. En iedere keer bad zij: "Ik heb mijn dertien kinderen zolang ze thuis waren, iedere avond op u hun ogen doen richten door het bidden van de rozenkrans. Geef toch dat ik alstublieft nog een korte tijd kan zien, voordat ik sterven zal." De negende Zaterdag viel precies op de vijf en twintigste trouwdag van Leonardus en Annemieke. En alle dertien kinderen, gingen die negende keer mee met Annemieke en Leonardus naar Onze Lieve Vrouw. En toen ze daar zo tezamen, volgens hun oude gewoonte weer ieder een tientje van de rozenkrans voorbaden, en Annemieke haar tranen pijn deden in haar zere ogen, slikte ze ineens haar keel toe en riep: "Maar kinder! ik zie... ik zie!"....

Ja, zeggen de mensen van de streek, Annemieke was toch maar een doodgewoon mens. Maar zij bad de rozenkrans en Onze Lieve Vrouw deed voor haar een wonder.